2017-09-21 05:18:19

 

 


2017-09-17 15:15:56 ― Redakcja



Droga wiedzy stoi otworem przed wszystkimi ludźmi,

przed każdy zwykłym człowiekiem..

Paulo Coelho

-Inauguracja roku szkolnego 2017/2018

2017-09-11 23:37:06

-Najlepsi z najlepszych

2017-06-21 12:42:16

-Gimnazjum nr 9 pamięta!

2017-06-20 23:37:13

 









PISA 2003

W dniu 7 grudnia 2004 roku w Warszawie odbyła się konferencja na której przedstawiono wyniki Programu PISA 2003 / Program Międzynarodowej Oceny Uczniów /

Program PISA zainicjowany został przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju / OECD / w drugiej połowie lat 90 - tych. Bada on stopień przygotowania 15 - latków do życia w społeczeństwie i gospodarkach opierających swój rozwój na wiedzy. Badany zasób wiedzy, umiejętności i postaw uczniów jest skumulowanym efektem uczenia się od najmłodszych lat w rodzinie i szerszym środowisku społecznym, w tym także uczenia się poza szkołą w fazie obowiązku szkolnego. Chodzi o uzyskanie odpowiedzi na pytanie, z jakim arsenałem wiedzy i umiejętności młodzież wchodzi w okres swoich pierwszych rozstrzygnięć, mogących silnie rzutować na jej dalsza drogę życiową.
Badane są trzy podstawowe kompetencje uczniów:

  1. tekstowe ( rozumienie tekstów - reading literacy )
  2. matematyczne ( mathematical literacy )
  3. naukowe ( scientific literacy )
trzy podstawowe domeny poszerzane są o badania dodatkowe, np. rozwiązywanie problemów ( problem solving ) oraz środowisko rodzinne uczniów - na podstawie ich relacji, środowisko szkolne - na podstawie relacji uczniów i dyrektorów szkół.
Uczniowie wypełniają tekst wiedzy i umiejętności z trzech dziedzin oraz ankietę, ankietę wypełnia też dyrektor szkoły.
Dwie trzecie czasu przewidzianego w każdym cyklu na sprawdziany jest przeznaczone na dogłębną ocenę w zakresie jednej z tych trzech głównych dziedzin.
Są to:
W 2000 roku - rozumienie tekstu;
W 2003 roku - matematyka;
W 2006 roku - nauki przyrodnicze.
Pierwsza próba odbyła się w 2000 roku, objęła 32 kraje. W roku 2003 PISA objęła swym badaniem 41 krajów. Koordynatorem jest tzw. Rada Zarządzająca. Realizatorem programu PISA w Polsce jest zespół naukowców z Instytutu Socjologii i Filozofii PAN oraz Uniwersytet Warszawski - całością kieruje dr Michał Fedorowicz.
PISA jest już uznanym w skali międzynarodowej programem badającym rozwój edukacji. W roku 2003 główny nacisk położono na matematykę, ale badaniom poddano również umiejętności uczniów w zakresie rozwiązywania problemów, myślenia naukowego oraz rozumienia tekstu, jak również postawy uczniów wobec nauki i szkoły.
Uczniowie polscy zostali objęci programem po raz drugi. Wyniki badań PISA 2003 pokazują, że uczniowie i szkoły osiągają najlepsze rezultaty w środowisku charakteryzującym się wysokimi aspiracjami, wspomaganymi przez dobre relacje pomiędzy nauczycielami i uczniami, jak również gdzie władze lokalne i same szkoły w dużej mierze odpowiadają za treści nauczania oraz zarządzanie środkami finansowymi. W wielu przypadkach wyższe wyniki są tam gdzie występuje nauczanie niejednorodnych grup uczniów ( kształcenie integracyjne ).
W Polsce poziom pomiędzy szkołami uległ znacznemu zmniejszeniu w porównaniu z edycją PISA 2000, co prawdopodobnie wynika z wprowadzenia w 1999 roku bardziej zintegrowanego systemu edukacji.
W zadaniach PISA 2003 pojawiły się sytuacje w następujących proporcjach:

Sytuacje Liczba zadań
Osobiste 18
Edukacyjne 15
Zawodowe 5
Publiczne 29
Naukowe 18
Razem 85

Matematyka w badaniu PISA

W porównaniu ze światem , polscy uczniowie dobrze sobie radzą:
  • z zadaniami wymagającymi postępowania zgodnie z algorytmem znanym ze szkoły, albo podanym w treści zadania. Dotyczy to także zadań, które łatwo dają się rozbić na kilka prostych, dobrze wyodrębnionych kroków;
  • z różnymi graficznymi formami prezentacji danych: diagramami, tabelami, wykresami. Uczniowie potrafią odczytywać z nich dane, porównując je, obliczać średnią;
  • z zadaniami wykorzystującymi wyobraźnię i orientację przestrzenną, np. określanie stosunków przestrzennych, układanie deseni i klocków, posługiwanie się siatkami brył;
  • z porównywaniem i szacowaniem odległości, obliczaniem długości łamanych;
  • z zadaniami wymagającymi prostej optymalizacji ( co wybrać, by w sumie było taniej; na ile pełnych kompletów wystarczy składników );
  • z zadaniami, w których należy posłużyć się intuicją prawdopodobieństwa, losowości lub niezależności, osadzonymi w dobrze sprecyzowanym i bliskim matematyce kontekście; także z prostymi zadaniami kombinatorycznymi.


Słabe strony polskich uczniów, niezależnie od tematyki to:
  • W porównaniu ze średnią światową, stosunkowo niewielu polskich uczniów potrafi podać kompletne rozwiązanie zadania, natomiast wielu uczniów jest w stanie rozwiązać je częściowo.
  • Istotną trudność sprawia naszym uczniom samodzielne przeprowadzenie całego toku rozumowania: od stawiania hipotez przez projektowanie rozwiązania, aż po formułowanie własnych wniosków i opinii.
  • Polska młodzież, niezależnie od działu matematyki, gorzej radzi sobie z zadaniami wymagającymi abstrakcyjnego myślenia: analizy i uogólnienia.
Wyniki podawane są w skali, która skonstruowana została tak, by średni wynik krajów OECD wynosił 500 punktów.
W części matematycznej uczniowie z Polski otrzymali 490 pkt. ( 24 miejsce ).
Najlepszy wynik osiągnęli uczniowie z Finlandii 544 pkt.

Czytanie ze zrozumieniem w badaniu PISA.

Uczniowie z Polski zdobyli w tej części 497 pkt. ( 16 miejsce ).
Umiejętność czytania, ale też wyszukiwania, kojarzenia i twórczego wykorzystania informacji jest traktowana jako podstawowa kompetencja warunkująca nabywanie pozostałych umiejętności.
Uczniowie sprawdzani są pod względem:
  • biegłości wyszukiwania informacji,
  • umiejętności ogólnego rozumowania i interpretowania tekstu,
  • umiejętności zastanowienia się nad treścią i formą tekstów w świetle posiadanej wiedzy o świecie,
  • a także umiejętności uzasadnienia własnego stanowiska.

Rozwiązywanie problemów w badaniu PISA.

Na podstawie przeprowadzonych analiz można sformułować następujące wnioski:
  • Polscy uczniowie zazwyczaj radzili sobie gorzej niż ich rówieśnicy z zadaniami mierzącymi umiejętności rozwiązywania problemów na najtrudniejszym trzecim poziomie;
  • Chłopcy częściej niż dziewczęta uzyskiwali całkowite zaliczenie odpowiedzi, dziewczęta częściej zaliczenie częściowe;
  • Uczniowie polscy nie mieli problemów z pytaniami o wyszukiwanie informacji spełniającej przedstawiony w pytaniu warunek, chociaż były to najłatwiejsze z pytań testujących umiejętność rozwiązywania problemów, osiągnęli lepsze wyniki niż uzyskano średnio w świecie. Na uwagę zasługuje fakt, że aby odpowiedzieć na dość proste pytanie należało poprawnie przeanalizować treść wprowadzenia i zrozumieć ograniczenie zawarte w pytaniu;
  • Uczniowie polscy nieźle radzą sobie w sytuacjach, kiedy podjąć decyzję, biorąc pod uwagę kilka ograniczeń lub też łączyć proste informacje z różnych źródeł, ale podanych w raczej klarowny i znany sposób;
  • Uczniowie polscy nie najlepiej radzą sobie z zadaniami, w których po zrozumieniu problemu należy zaplanować spójne, wielostopniowe rozwiązanie, a następnie odnieść się do ograniczeń zawartych w zadaniu;
  • Przy odpowiedzi na pytanie istotny jest również kontekst, w jakim postawiony jest problem. Na pytania umiejscowione w sytuacjach, z którymi uczeń mógł się zetknąć ( zarówno w życiu, jak i na lekcjach ), sprawiały uczniom mniej kłopotu niż problemy przedstawione w sytuacjach nowych dla ucznia;
  • Uczniowie polscy wypadli gorzej od swoich rówieśników w zadaniach, w których po zrozumieniu problemu, znalezieniu relacji czy zależności między podanymi ograniczeniami należało zaproponować kreatywne ( twórcze ), często wielostopniowe rozwiązanie. Były to zadania wymagające rozumowania analitycznego, sprawdzające bardziej skomplikowane procesy związane z umiejętnością rozwiązywania problemów.
Uczniowie z Polski zdobyli w tej dziedzinie 487 pkt. ( 26 miejsce )

Rozumowanie w naukach przyrodniczych.

PISA mierzy rozumowanie w naukach przyrodniczych w trzech aspektach:
  • wiedza i pojęcia naukowe, ( sprawdzana wiedza miała odniesienie do sytuacji wziętych z życia, intencją pomiaru nie było sprawdzenie pojedynczych wybranych informacji z biologii czy fizyki, )
  • procesy naukowe, które obejmują opis, wyjaśnienie i przewidywanie zjawisk przyrodniczych, rozumienie dociekań i analiz naukowych, interpretację danych i wniosków z zakresu nauk przyrodniczych.
  • obszary dla których oceniana jest wiedza i procesy naukowe.
    Obejmują one:
        · nauki o życiu i promowaniu zdrowia;
        · nauki o Ziemi i środowisku;
        · nauki stosowane w technologii.
Polscy uczniowie zdobyli w tej dziedzinie 498 pkt. (19 miejsce ). Polska mieści się w grupie krajów, które poprawiły swój wynik z roku 2000.

Wpływ statusu społeczno-ekonomicznego na wyniki w testach PISA 2003.

W dalszym ciągu obserwujemy, że status rodziny przekłada się na szanse uczęszczania do „lepszej” szkoły. Jest to zjawisko w jakimś stopniu nieuniknione, rodzice o wyższym statusie przykładają często większą wagę do jakości kształcenia dzieci. Są sprawniejsi w działaniach mających taką jakość zapewnić np. mogą sobie pozwolić na dowożenie dziecka do bardziej odległej szkoły, czy też wręcz sfinansować szkołę prywatną.
Jedyna wyraźna zmiana na lepsze, to zmniejszenie się zróżnicowania szkół ( gimnazja ) w stosunku do roku 2000. Wówczas badaniem objęci byli uczniowie trzech typów szkół: liceum, średniej szkoły zawodowej i zasadniczej szkoły zawodowej. Badanie drugiego cyklu 2003 objęło prawie wyłącznie uczniów jednolitego gimnazjum.
Nastąpiła poprawa poziomu nauczania w szkołach, do których trafiają uczniowie słabsi - zarówno ci słabsi ze względu na osiągane wyniki, jak ci słabsi ze względu na niższą pozycję społeczno-ekonomiczną rodziny.
Czy instytucja gimnazjum spełnia swoją rolę jako mechanizm wyrównania szans? Jeśli spojrzy się na same porównanie wyników testów PISA 2000 i 2003, na obserwowany efekt „równania w górę”, odpowiedź pozytywna wydaję się zasadna. Reasumując - wśród danych o zasobach szkoły, motywacji uczniów, nauczycielach i nauczaniu, tak jak zostały one zdefiniowane w badaniu niejednokrotnie brak podstaw do wyjaśnienia poprawy wyniku najsłabszych uczniów. Można jednak wskazać na dwa uzupełniające się wyjaśnienia:
  • bardziej heterogeniczny skład uczniów co do poziomu umiejętności sprzyjał rozwojowi wiedzy, umiejętności i motywacji.
  • wprowadzenie zewnętrznych egzaminów testowych przeorientowało pracę szkoły do pewnego stopnia niezależnie od tworzonych programów nauczania.
Obecność testów wzmocniła i ukierunkowała i tak obecną już w szkole naukę „pod egzamin”. Z drugiej jednak strony, powoduje to, że testy i zadania egzaminacyjne są i mogą stać się efektywnym narzędziem polityki edukacyjnej.

Sprawozdanie sporządziła Jolanta Kozielska:

Wicedyrektor Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 9 w Gorzowie Wlkp., która uczestniczyła w konferencji podsumowującej wyniki PISA 2003 ( Warszawa., 7 grudnia 2004 rok. )

 

Digital-System ˆ 2008 CMS by Hubert Skowronek | Wygląd strony zaprojektował Kryspin Bober